Saib Təbrizi: Düşüncəli
دست بر زلف پریشان سخن یافتهامچشم بد دور، رگ جان سخن یافتهام
Qəzəl 5616عمرها تربیت دیده بینا کردمتا ترا یک نظر از دور تماشا کردم
Qəzəl 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم
Qəzəl 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Qəzəl 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟
Qəzəl 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
Qəzəl 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم
Qəzəl 5680ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم
Qəzəl 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Qəzəl 5688روزگاری است ز دل نقش خودی میشویمراه چون سایه به پای دگران میپویم
Qəzəl 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم
Qəzəl 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Qəzəl 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم
Qəzəl 5761درین جهان نشود حال آن جهان معلومکه مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم
Qəzəl 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم
Qəzəl 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم
Qəzəl 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
Qəzəl 5844ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم
Qəzəl 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Qəzəl 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم
Qəzəl 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Qəzəl 5859ما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیدهایم
Qəzəl 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.