Qəzəl 6154

کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟باده چون شد پخته از میخانه می آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6164

آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6270

پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6282

عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6411

در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6433

یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6467

از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6480

دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.