Saib Təbrizi: Eşq
Saqi, gəl saxsı qədəhlə qəmimi yüngül elə,Həvəsim yoxdu qalım dünyada bir zərrə belə.
Qəzəl 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Qəzəl 1726صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است
Qəzəl 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Qəzəl 1730زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است
Qəzəl 1735Eşq hər bir gözələ daireyi-əfsundur,Leylinin bəxti qara oldu, səbəb Məcnundur.
Qəzəl 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Qəzəl 1741ز درد، عشق مرا بی نیاز ساخته استز جستجوی دوا بی نیاز ساخته است
Qəzəl 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Qəzəl 1746Üzdəki göz yaşlarım yarın fərağında yatar,Həna aşiqdi məgər dilbər ayağında yatar?
Qəzəl 1747به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است
Qəzəl 1749به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است
Qəzəl 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Qəzəl 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Qəzəl 1760Dostluğu namədə kim bilsə, o, biganə olar,Şama dostluq eləyən sidqilə pərvanə olar.
Qəzəl 1763Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.
Qəzəl 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Qəzəl 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است
Qəzəl 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است
Qəzəl 1781ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست
Qəzəl 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست
Qəzəl 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست
Qəzəl 1788ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.