Qəzəl 1862

شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1867

آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 187

در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1871

آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1875

Üzünə zülfünü salsan, daha ənbər nə gərək?Bu odun şöləsi var, indi səməndər nə gərək?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1876

با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1878

تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1886

Eşq dərdilə ölərsənsə, bu, dünyaya dəyər,Xızrın o, ömrünə, ya hökmi-Məsihayə dəyər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1888

دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1892

با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1895

با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1896

از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1900

آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1903

صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1904

Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1906

با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1909

Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1911

روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1912

Bu həyat çeşməsi o gül üzünün şəbnəmidir,Zülfünün ətri yayılmış, elə ənbər kimidir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.