Qəzəl 2099

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفتاین شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2101

Bu könül get-gedə o ləl-ləbin rənginə düşdü, düşdü,Kuzə öz ixtiyarın verdi, meyin çənginə düşdü, düşdü.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2102

از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2109

زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2129

Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 214

Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2144

دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2149

چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2150

مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2151

عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2154

بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2155

کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2159

از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 216

چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2163

زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2164

رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2165

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2169

صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 218

هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامی‌دهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.