Qəzəl 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2189

بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2190

در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2191

در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2194

در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2195

رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2214

سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2219

لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 222

می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2220

آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2224

از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2227

از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2228

بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2229

Yaz çağı bülbül ötər, həm də ki, bağban sevinər,Gül olar nəğməsinə bülbülün heyran, sevinər,

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 223

Oynadar, vallah, yerimdən nəğmə mən divanəni,Mütrübün nazı verər axır selə bu xanəni.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.