Qəzəl 1913

شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1918

در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1927

مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن استچون نبض، زندگانی ما در تپیدن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1930

از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1931

چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1934

طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1938

سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1940

شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1946

پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1947

لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1950

Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1953

جام شراب مرهم دلهای خسته استخورشید مومیایی ماه شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1956

پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1959

آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1966

زلفش به هر دو دست عنانم گرفته استابروی او به پشت کمانم گرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1968

نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1971

عشقم هنوز جای به گلخن نداده استبرقم هنوز بوسه به خرمن نداده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1974

شیرین تبسمی که مرا راه دین زده استاز موم، مهر بر دهن انگبین زده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1975

تا زلف او به باد صبا آشنا شده استاز دست دل عنان صبوری رها شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.