Qəzəl 4856

هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4879

هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4881

خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4882

خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4885

چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4891

رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4902

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4912

کاش می‌دیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4933

من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4937

اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازشبه یک انداز آرد درکمند خویش آوازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4938

ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 494

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4940

به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوششکه شد گرد یتیمی سایه افکن درگوشش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4944

چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4947

اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4950

چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.