Qəzəl 5181

آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5187

نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5188

قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5194

در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5195

از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 520

Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5202

بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشکمی شود افزون غبار خاطر از مکتوب خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5207

قیمت خاک ندارد به نمکزار نمکشور محشر نفروشد به لب یار نمک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5237

نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دلکه از سنگ ملامت می شود محکم اساس دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5242

تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5248

نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5250

نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5257

مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5258

جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغولبه سبحه است سر و کار عامل معزول

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 526

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5260

دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5269

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 527

O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.