Pərakəndə şeir 219

اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشنداین سگان با آهوان گردن به دعوی می کشند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 226

دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 237

مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 243

چشم مستت سرمه را بیهوش‌دارو می‌کندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو می‌کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 265

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 331

قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 350

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 353

ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 367

دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 401

(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 404

عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 438

لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 452

دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 477

آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 484

تیغی که غمزه تو کند سایه پرورشابریشم بریده شود زلف جوهرش

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 489

زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشکیک تار ز زلف تو و صد قافله مشک

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 533

از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 535

دام امید در ره ایام بسته‌ایمدر رهگذار سیل ز خس دام بسته‌ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 553

خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 563

ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 600

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 624

خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 634

ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.