Sevgilər

Sevgi vardır ki, dodaqlarda açar güllərini,Sevgi vardır ki, bir az qar kimi, rüzgar kimidir.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Sevirəm

SevirəmBənövşə tək

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Söylə

Günlərim axışır bir uyğu kimi -Dərədən-dərəyə axan su kimi,

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Telefon söhbəti

Sən məndən uzaqsan, mən səndən uzaq,Uzaqdır sevimli gözlərin mənə.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Ürək

Sən onun eşqilə, məhəbbətiləVurmadın ömrünü başa, ürəyim.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Yeni gənc

Mən çəlik ürəkli bir yeni gəncim,Dildən-dilə düşmüş hekayətim var.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Olacaqsan

Mən eylə bilirdim kı, mənə yar olacaqsan,Aləmdə məne yari-vəfadar olacaqsan,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Məgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələm

Məgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələmKi, xətti-yar kimi oldu mişkbar qələm.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Pərakəndə şeir 9

بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 48

سجده گاه بوسه من نقش پای او بس استدست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 54

ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 56

سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 95

هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 107

یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 118

زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 123

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 133

ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 144

زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 155

ما را بهشت نقد، تماشای دلبرستعمر دوباره سایه بالای دلبرست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 183

روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 197

تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شدنافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 209

یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماندشمع رفت از انجمن، خاکستر پروانه ماند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 211

روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 218

روز روشن آه ما بر قلب گردون می زندعاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.