Qəzəl 1073

دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1082

کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من استزخم شمشیر زبان خار مغیلان من است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1084

عالم مکار با ارباب عقبی دشمن استاین چه خس پوش با دلهای بینا دشمن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1086

مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1087

هر که چون بلبل درین گلشن اسیر رنگ و بوستاز بهار زندگانی بهره او گفتگوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1089

آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1090

آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1093

نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1094

خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1097

Mişk ətirli o şəvə saçlar, o nemət ondadır,Dan yerində nur saçan o lalə surət ondadır.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1101

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1102

ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1107

هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته استمی زند جوش بهاران غنچه تا سر بسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1108

یار راه شِکوه‌اَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1110

هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1112

دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1117

نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1122

تا ز روی آتشین او نقاب افتاده استرعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1126

ساقی ما از می گلگون به دور افتاده استهمچو ساغر آن لب میگون به دور افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1127

دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده استطفل بازیگوش را آتش به چنگ افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1129

تاب در ناف غزالان ختن افتاده استزان گره کز زلف او در کار من افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.