Ənisül-arifin, 30

گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز

Qasım Ənvar2 dəq
Ənisül-arifin, 33

بعد ازین از معدن «هل من مزید»نکته ای دیگر بگوش جان رسید

Qasım Ənvar2 dəq
Mərsiyə 1

سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود

Qasım Ənvar1 dəq
Mərsiyə 3

یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟

Qasım Ənvar1 dəq
Məsnəvi 3

گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 2

ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 5

برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 6

بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 8

تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا

Qasım ƏnvarQəzəl5 dəq
Qəzəl 11

خدا را، ای مذکر، رحم فرماز حد بگذشت سرمای تو بر ما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحباهمراه مرحباست صفا در پی صفا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

شراب آتشین آمد ز دست ساقی جان‌هابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

طلوع پرتو حسنست در جهان، اماخلاف مذهب و دین چیست؟ معنی اسما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 16

عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودایا رب، چه چاره سازم این درد را مداوا؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 19

گر عشق نباشد نرسد قطره بدریااز عشق بد این وحدت شمعون و مسیحا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 20

گریبان می‌درم هردم که: دامان درمکش از ماکه ما مشتاق دیداریم و رند و عاشق و شیدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا راآن روح مقدس را، آن جان معلا را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

هر صبح‌دم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوری‌زاد را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.