Eşq
صنما زخم دل از چاره اغیار گذشتزلف بگشا که دگر کار دل از کار گذشت
Qəzəl 41تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
Qəzəl 42چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردبگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد
Qəzəl 43مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد
Qəzəl 46چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید
Qəzəl 47سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Qəzəl 48همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید
Qəzəl 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
Qəzəl 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Qəzəl 53رنجه مباش ، ار دل ، از تو در گله باشدمرغ گرفتار تنگ حوصله باشد
Qəzəl 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
Qəzəl 57زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد
Qəzəl 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
Qəzəl 62هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد
Qəzəl 63از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود
Qəzəl 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Qəzəl 65جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید
Qəzəl 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Qəzəl 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Qəzəl 68زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Qəzəl 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Qəzəl 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Qəzəl 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.