Qəzəl 77

گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 80

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه‌ها بر دل خونین گذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 82

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم‌زدگان تا چه‌ها کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 86

محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 88

ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 90

هندوی چشم و خال و خط و زلف مشک‌بیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

شد روی یار جلوه‌گر از زلف مشک‌بیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 94

نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

که برگذشت که خون می‌رود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 110

زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 112

دل به دریا زدن از چشم تر آموخته‌امچه هنرها که ز فیض نظر آموخته‌ام

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.