Eşq
چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rübai 71لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود
Rübai 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Rübai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Rübai 94یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار
Rübai 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Rübai 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Rübai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rübai 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rübai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rübai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Qəsidə 3نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Qəsidə 7Könlümü hansı gecə ayrılığın qan etməz?Hansı çarən bu sınıq qəlbimi nalan etməz?
Qəsidə 9تا به دل و جان مرا آفت جانان رسیدبس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید
Qəsidə 11آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگرو آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر
Qəsidə 15کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرمکه تا شد او دل و چشمم تباه شد ز تف و نم
Qəsidə 24سرو قدی شکر لبی گلرخ غالیه کلهجان مرا به صد زبان زآن رخ و غالیه گله
Qəsidə 27خدبنا میزد چه رویست آنچنان آراستهوز خیال طلعتش میدان جان آراسته
Qəsidə 29ای دل به عشق روی تو از جان برآمدهجان در هوای تو ز تن آسان برآمده
Qəsidə 32نه مهر من طلبی نه سر وفا داریچو دوستدار توأم دشمنم چرا داری
Qəzəl 3Canan, qəmindən özgə mənim yarım olmasın,Zülmündən ayrı başqa həvəskarım olmasın.
Qəzəl 4Vidaya olmadı imkan, gözəl yarımdan ayrıldım,Qəm ilə dərdə yar oldum, vəfadarımdan ayrıldım.
Qəzəl 5Canan eləməz heç vaxt, heç vaxt eləməz canan –Dərman bu qəmə bir dəm, bir dəm bu dəmə dərman.
Rübai 1بد دوش چه، راز، با که، با یار مراپنهان ز که، از خصم، چه انکار مرا
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.