Fələk və tale
Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 115Cahanda qəmlərimi təkcə bir duyan var idi,Fərəhli günlərim olmuşsa, o səbəbkar idi.
Qəsidə 117صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
Qəsidə 119اینک مواقف عرفات است بنگرشطولش چو عرض جنت و صد عرض اکبرش
Qəsidə 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Qəsidə 128تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک
Qəsidə 142Bu yaşıl gülzardan mən ayrılanda hər zaman,Bir yeni aləm təfəkkürdən mənə olmuş məkan.
Qəsidə 189خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته
Qəsidə 194ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بیکران انگیخته
Qəsidə 198این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشتهاز آب کوثر کاسهتر و آهنگ دریا داشته
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Qəsidə 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qəsidə 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Qəsidə 214موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتریشش مهه داده ده نهش، قصر دوازده دری
Qəsidə 215پیش که صبح بر درد شقهٔ چتر عنبریخیز مگر به برق می برقع صبح بر دری
Qəsidə 216ماه به ماه میکند شاه فلک کدیوریعالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری
Rübai 13Xosrovun gözütək bəxt yuxuludur,Şirinin ləbitək gözüm suludur.
Rübai 21Xaqani, rahatlıq yoxdur dünyada,Fələklə vuruşan çatmaz murada.
Rübai 22Xaqani, itibdir can da, ürək də,Çətindir rəhm ola zalım fələkdə.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 28Xaqani, səndə bu hümmət var ikən,İstəmə fələkdən öz ruzini sən.
Rübai 32Gənclik fələk kimi etməyir dövran,O necə dolansın od sönən zaman?
Rübai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rübai 43Gör necə bəlayə düçar olub can?Qəza ox yağdırır başıma hər an.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.