Fələk və tale
این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟این فتنه پیشخدمت چشم سیاه کیست؟
Qəzəl 2033جان رمیده را به جهان بازگشت نیستدست بریده را به دهان بازگشت نیست
Qəzəl 2040دلهای غم ندیده پذیرای پند نیستآنجا که درد نیست، سخن سودمند نیست
Qəzəl 2047بازآ که بی تو مجلس ما را حضور نیستدر جبهه صراحی و پیمانه نور نیست
Qəzəl 2052عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیستپروانه را ز شمع، نظر بر لباس نیست
Qəzəl 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست
Qəzəl 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست
Qəzəl 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Qəzəl 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Qəzəl 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Qəzəl 2206Fələyin çərxi hələ dövrə vurar,Başımız üstə onun aynası var.
Qəzəl 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Qəzəl 2237فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است
Qəzəl 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟
Qəzəl 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Qəzəl 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Qəzəl 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Qəzəl 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Qəzəl 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Qəzəl 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟
Qəzəl 2389عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Qəzəl 2395یار ما در پرده شب باده تنها می خوردسازگارش باد یارب گرچه بی ما می خورد
Qəzəl 2400خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
Qəzəl 2420یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شدچرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.