Fələk və tale
صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Qəzəl 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Qəzəl 3417کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد
Qəzəl 3426هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد
Qəzəl 3448اهل دل اوست که در وسعت خلق افزایدکعبه آن است که در ناف بیابان باشد
Qəzəl 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Qəzəl 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Qəzəl 3535خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟
Qəzəl 3536سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟
Qəzəl 3548هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود
Qəzəl 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Qəzəl 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Qəzəl 3595باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود
Qəzəl 3596حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟
Qəzəl 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود
Qəzəl 3623به کف شعله اگر نقد شرر میآیددل رم کرده ما هم ز سفر میآید
Qəzəl 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Qəzəl 366نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را
Qəzəl 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Qəzəl 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Qəzəl 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3764Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.