Dünyada

Qafil dilim, bu nə yoldu tutubsan,Sərf edirsən nə kamaldı dünyada.

Aşıq Ələsgər1 dəq
Olmuşam

Ələstü bürəbbüküm qalu bəladanMərdin mövlasına nökər olmuşam.

Aşıq Ələsgər1 dəq
Bəxtiyar

Sıyrılıb keçmişin buludlarından,Müjdələr gətirir böyük yarından,

Mikayıl Müşfiq2 dəq
Kimidir

Sevgilim əyninə yaşıl geyinmiş,Sallanışı sərvi-çəmən kimidir.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Münşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigar

Münşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigar,Səfheyi-əyyamə qılmış səbt vəsfi-hər diyar.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam

Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam,Açmağa Bəhreyni cəm’ olmuş sipahi-Rumü Şam.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Bağ lövhinə xəzan bərgi zərəfşan eylər

Bağ lövhinə xəzan bərgi zərəfşan eylər,Ab ol lövhdə məşqi-xəti-reyhan eylər.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil

Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil,Bu müşkildir ki, mövcud olmaya bir hakimi-adil.

Məhəmməd FüzuliQəsidə2 dəq
Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər

Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər,Təqalibi-zaman izhari-sün’i-Kirdigar eylər.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan

Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan,Buraxdı fərşi-lətafət zəminə lütfi-zəman.

Məhəmməd FüzuliQəsidə2 dəq
Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar

Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar,Ah kim, göstərdi eşq əhlinə dövran hicri-yar.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Mərsiyə dər həqqi-xamisi-ali-əba həzrəti-seyyidüş-şühəda

Mahi-məhərrəm oldu şəfəqdən çıxıb hilal,Qılmış əza, töküb yüzə xun birlə əşki-al.

Məhəmməd FüzuliQəsidə2 dəq
Pərakəndə şeir 77

تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 96

تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 103

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 115

مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 118

زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 236

برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 249

یکه تازان جنون چون روی در هامون کنندخاکها در کاسه بی ظرفی مجنون کنند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 259

عافیت می خواهم از گردون، ملالم می دهدخوشدلی می جویم از اختر، وبالم می دهد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 307

ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آیدمرا آیینه دل هم برون از زنگ می آید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 484

تیغی که غمزه تو کند سایه پرورشابریشم بریده شود زلف جوهرش

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 12

صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 18

سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان

Saib TəbriziQəsidə8 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.