Fələk və tale
Yanıqlı nəğmələr oxudun bizə,Arabir göz yaşı boğdu səsini,
Rüzgarlar, dalğalarRüzgarlar dalğaların könül sirdaşı olmuş,Dalğalar rüzgarların ömür yoldaşı olmuş.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
Adına bənzəyə bilərsənsəAdın ürəyimi bəzəyən arzu,Adına bənzəyə bilərsənsə, gəl.
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.
Belə yaşayıramNə isə çatışmır xoşbəxtlik üçünGör nələr ummuşam “nə isələrdən”.
Sevgidən danışan şeirlərimiSevgidən danışan şeirlərimiSiz əsla yazmayın mənim adıma.
Taleİki təzə gəlin dayanıb qoşaBiri yaraşıqsız, biri tamaşa.
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Fərman əlindədirSahildə aparmış məni əl boyda bir qayıq,Sahildə uzaqda qayıq ümman əlindədir.
Neyləyək, məsələ bitir, deyəsənNeyləyək, məsələ bitir, deyəsən,Bizdən icazəsiz ayrılır yollar.
Fələk sayır, mən sayıram…Rəhmətlik anam həmişə dara düşəndə*deyərdi: - Sən saydığını say, gör fələk*
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.