Hikmət və nəsihət
سخت به حالم ز تو من، ای مدد حال بیافال به نام تو زدم، ای تو مرا فال بیا
Qəzəl 161ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Qəzəl 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Qəzəl 206بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد
Qəzəl 230هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟
Qəzəl 241سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد
Qəzəl 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Qəzəl 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Qəzəl 337دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟
Qəzəl 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Qəzəl 447دلم خرقهای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق
Qəzəl 496من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 525گر چه در پای هوی و هوست میمیرمدسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم
Qəzəl 526مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم
Qəzəl 556گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
Qəzəl 615ترا رسد گره مشک بر قمر بستنبه گاه شیوهگری لعل بر شکر بستن
Qəzəl 651حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین
Qəzəl 759کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی
Qəzəl 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Qəzəl 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Qəzəl 885مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمینشیند بی ما چراست گویی؟
Qəsidə 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Qəsidə 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.