Qəzəl 49

سخت به حالم ز تو من، ای مدد حال بیافال به نام تو زدم، ای تو مرا فال بیا

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 161

ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمی‌گردی، پنهان ز که پرسیمت؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 166

بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 206

بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 230

هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 241

سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 264

کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 313

جماعتی که مرا توبه کار می‌خوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 337

دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 428

چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 447

دلم خرقه‌ای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 496

من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 519

گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 525

گر چه در پای هوی و هوست می‌میرمدسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 526

مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 556

گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 615

ترا رسد گره مشک بر قمر بستنبه گاه شیوه‌گری لعل بر شکر بستن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 651

حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 759

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 776

مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 865

شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 885

مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمی‌نشیند بی ما چراست گویی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 4

ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟

Əvhədi Marağalı4 dəq
Qəsidə 27

سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم

Əvhədi Marağalı2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.