Hikmət və nəsihət
Məhəbbət ölkəsi qəm diyarıdır,O diyarda ağlayan çox, gülən yox.
Vətən həsrətiElindən, günündən ayrılan könül,Arabir vaxt tapıb ağlasın gərək.
Kamala yetəkGəl ana torpağım! Gəl məni dinlə,Mən sənin qəlbindən qopan bir səsəm.
Qəsidə 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Qitə 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Qitə 112ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو
Qəsidə 5Bu dövr edən fələk, üzdən gümüş kimi görünən,Üzümə gözyaşımı simu-zər edibdir həmən.
Qəzəl 28Yandı könül, kül oldu, yetişmiş vüsalına,Can xəstələndi, yetməz əli həsb-halına.
Şikayətnamə 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Qitə 37دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تستدر جزع دیده صورت لؤلؤ نیاورد
Qitə 38عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد
Cami-Cəm, fəsil 19Bilik can quşuna qanaddır, inan,Ruhunu göylərə odur qaldıran.
Cami-Cəm, fəsil 58Deyirlər, ağıllı bir ustad varmış,Nacins bir şagirdə dərs oxudarmış.
Cami-Cəm, fəsil 64Əgər sən istəsən bir elm öyrənmək,Bütün ləzzətlərdən əllərini çək.
Cami-Cəm, fəsil 66Əhsən, o ürəkli din ərlərinə,Ürəyi, canı da verərlər dinə.
Cami-Cəm, fəsil 69Döydü arvadını daşla bir kişi,Hakimin yanına çatdırdı işi.
Cami-Cəm, fəsil 72Düz görən fikirdən yaranar hikmət,Dini gözləməkdən güc alar hikmət.
Cami-Cəm, fəsil 104Bil ki, insanlıqdan, insandan qabaqDünyada div, mələk olmuşdur ancaq.
Cami-Cəm, fəsil 120Əgər müridsənsə, sən çıxma yoldan,Əgər yağısansa, gen dur hüzurdan.
Cami-Cəm, fəsil 122Durmuş bir gün İsa yoldaşlariləÖz tələbələri, sirdaşlarilə.
Cami-Cəm, fəsil 123Bu yandan eşq ağlı dost tutar özü,O yandan eşq özü ağıldır, düzü.
Cami-Cəm, fəsil 124Alçaq, boşboğazın elmi nəfsiyləMəhşərə haradan gedəcək, söylə.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Qəzəl 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.