Qəzəl 44

خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 46

گر تیرگی بصر نباشدجز روی تو در نظر نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 50

ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 53

یا رب دلم از درد تو بیکار نگرددبیمار غم عشق تو بیمار نگردد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 61

ناله مستانه‌ام بخت مرا هشیار کردهای‌های گریه‌ام این خفته را بیدار کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 65

دل گواهی می‌دهد البتّه یارم می‌رسداضطرابم بیش شد بی‌شک نگارم می‌رسد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 68

مژده ای دل که فلانی ز سفر می‌آیدرفت اگر عمر گرانمایه دگر می‌آید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 69

شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دل‌آرای وصل خرم و خندان رسید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 72

تا به کی منتظران چشم به راه اندازندوقت آن شد که نظر بر رخ شاه اندازند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 81

حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 83

ساقیا آن آب گلناری بیارغم مخور برخیز تا داری بیار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 120

آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاصاز هر بلا شدیم به لطف خدا خلاص

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 121

ساقی بیا که جوش زد از لاله‌زار فیضبی‌نشئه شراب نبخشد بهار فیض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 128

تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 149

از رقیبم گر شنیدی توبه از می کرده‌امکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کرده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 162

زاهد مگو که مست شراب دو ساله‌امچشمی گرفته است به باد پیاله‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 164

ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خون‌آب جگر در آستین دارم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 167

دارد به سر هوای رخت آفتاب همخون کرده خنده‌ات به دل لعل ناب هم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 168

توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غم‌های جهان را به عبث وا نکنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 170

ما تن به عیش مفت و مسلم نمی‌دهیمیعنی غم تو را به دو عالم نمی‌دهیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 173

من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 177

به صد آشفتگی چون موج هر سو بی‌قرار افتمکه زین دریای توفان‌خیز شاید بر کنار افتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 178

چشم تر آخر به رویش بی‌نقاب انداختیمدامن آلوده‌ای بر آفتاب انداختیم

Məczub Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.