Pərakəndə şeir 431

روشندلان که آینه جان زدوده انداز روی حشر پرده هم اینجا گشوده اند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 432

این ریش پروران که گرفتار شانه اندغافل که صد خدنگ بلا را نشانه اند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 433

جوش سخن من بود از جذبه مردانهر خام مرا بر سر گفتار نیارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 434

رخسار تو با خط سیه کار چه سازد؟آیینه به تردستی زنگار چه سازد؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 435

می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزدخمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 436

از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟از دست چسان آینه سیماب نریزد؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 437

در دور خط آن سیم ذقن تلخ سخن شدخط ابجد بی رحمی آن غنچه دهن شد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 438

لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 439

توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 440

ترسم که مرا عشق به مردی نرسانددل را به شفاخانه دردی نرساند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 441

چون حرف زند، غنچه ز گفتار بماندچون جلوه کند، سرو ز رفتار بماند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 442

جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 443

کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 444

جویای تو آسودگی از مرگ نبینددر خاک، طلبکار تو از پا ننشیند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 445

تا صدق طلب خضر من آبله پا بودهر موجه ای از ریگ روان قبله نما بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 446

احوال دل خسته به اغیار مگوییدحال سرشوریده به دستار مگویید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 447

(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 448

کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 449

عجب نباشد اگر دل ز آسمان بگریزدکه تیر راست رو از صحبت کمان بگریزد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 450

خراب شو که به ملک خراب باج نباشدبرهنه شو که به عریان تنان خراج نباشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 451

همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 452

دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 453

ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 454

طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.