Qısa
غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Pərakəndə şeir 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Pərakəndə şeir 359غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
Pərakəndə şeir 360به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
Pərakəndə şeir 361مس وجود مرا درد کیمیا باشدطلای بی غش من درد بی دوا باشد
Pərakəndə şeir 362شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد
Pərakəndə şeir 363کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
Pərakəndə şeir 364رخ تو روی نگاه از پری بگرداندعنان دل ز بت آزری بگرداند
Pərakəndə şeir 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Pərakəndə şeir 366درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکندخوشم که عشق دلم را به یکدگر شکند
Pərakəndə şeir 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Pərakəndə şeir 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Pərakəndə şeir 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Pərakəndə şeir 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Pərakəndə şeir 372محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد
Pərakəndə şeir 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Pərakəndə şeir 374آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند
Pərakəndə şeir 375ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند
Pərakəndə şeir 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Pərakəndə şeir 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Pərakəndə şeir 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Pərakəndə şeir 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Pərakəndə şeir 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Pərakəndə şeir 382باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.