Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Qəzəl 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Qəzəl 1471عمر بگذشت و هوس در دل ما نیمرس استراه طی گشت و همان آبله ها نیمرس است
Qəzəl 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Qəzəl 1473ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است
Qəzəl 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Qəzəl 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Qəzəl 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Qəzəl 1477ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است
Qəzəl 1478عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است
Qəzəl 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Qəzəl 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Qəzəl 1480سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است
Qəzəl 1481آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
Qəzəl 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Qəzəl 1483دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است
Qəzəl 1484بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است
Qəzəl 1485برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
Qəzəl 1486زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است
Qəzəl 1487(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)
Qəzəl 1488از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است
Qəzəl 1489خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
Qəzəl 149گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا
Qəzəl 1490O qədər incədi, baxsan, yanağı al qan olar,Kim ki, bir dəfə görər, gül üzünə heyran olar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.