Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Qəzəl 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Qəzəl 1537موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده استجوهر از آینه حسن تو بیرون زده است
Qəzəl 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Qəzəl 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Qəzəl 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Qəzəl 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Qəzəl 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Qəzəl 1542روح را جسم گران مانع شبگیر شده استجای رحم است به سیلی که زمین گیر شده است
Qəzəl 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Qəzəl 1544آخر حسن تو از خط به از آغاز شده استکه ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است
Qəzəl 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Qəzəl 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Qəzəl 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Qəzəl 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده استکه نظرها به تماشای تو پیوسته شده است
Qəzəl 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Qəzəl 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Qəzəl 1551خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده استمور در دست سلیمان به سخن آمده است
Qəzəl 1552Əməlindən ürəyimdə hələ nisgil də qalıb,Çör-çöpü dalğa atıbdır, yenə sahildə qalıb.
Qəzəl 1553حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده استپرده خواب، سراپرده دولت بوده است
Qəzəl 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Qəzəl 1555فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است
Qəzəl 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.