Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Qəzəl 1558Sənin o məst gözün bir güli-xəndan kimidir,Yatışın canlar alır, körpəcə ceyran kimidir.
Qəzəl 1559دیدن تازه خطان شاهد بالغ نظری استواله آیه رحمت نشدن بی بصری است
Qəzəl 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا
Qəzəl 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است
Qəzəl 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Qəzəl 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Qəzəl 1563ترجمان دل صاحب نظران خاموشی استحجت ناطق کامل هنران خاموشی است
Qəzəl 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Qəzəl 1565شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است
Qəzəl 1566نغمهها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
Qəzəl 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Qəzəl 1568در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است
Qəzəl 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Qəzəl 157شد گرفتاری فزون در روزگار خط مراخاک دامنگیر شد آخر غبار خط مرا
Qəzəl 1570رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است
Qəzəl 1571از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است
Qəzəl 1572دست در دامن اندیشه زدن نادانی استساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است
Qəzəl 1573عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Qəzəl 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Qəzəl 1575سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است
Qəzəl 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Qəzəl 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Qəzəl 1578Biz olardan deyilik, dillə əyan axtarasan,Ya da heç tapmayasan, nami-nişan axtarasan.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.