Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
خون من نیست به تشریف شهادت قابلورنه اندیشه ازان غمزه خونخوارم نیست
Qəzəl 1601آیتی چون خط مشکین تو در قرآن نیستنقطه چون خال تو در دایره امکان نیست
Qəzəl 1602در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست
Qəzəl 1603گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست
Qəzəl 1604Görmədim bir gözəli eşqə giriftar deyil,Hüsnünə Misridə kim var ki, xiridar deyil?
Qəzəl 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیستدزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست
Qəzəl 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست
Qəzəl 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیستخلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست
Qəzəl 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست
Qəzəl 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست
Qəzəl 161نیست بر ابرِ بهاران، دیدهٔ پر نم مراآبِ باریکِ قناعت میکند خرّم مرا
Qəzəl 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست
Qəzəl 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیستروزگاری است درین دایره آوازی نیست
Qəzəl 1612Mey nə lazımdır, o nərgiz baxışın xoşdu elə,Sürmə çəksən, bəs edər, çünki o, bihuşdu elə.
Qəzəl 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست
Qəzəl 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست
Qəzəl 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیستحسن مستور ترا جز تو تماشایی نیست
Qəzəl 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت
Qəzəl 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت
Qəzəl 1618Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.
Qəzəl 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Qəzəl 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا
Qəzəl 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت
Qəzəl 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.