Qəzəl 171

Ya rəbb, ol Şərqdən doğan nurla hidayət qıl məni,Məhşərim eşq atəşi, əhli-qiyamət qıl məni.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1712

جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1713

فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1714

همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1716

Yarımın sinəsi ağdır təzə qardan, görünür,Hər işin axırı əvvəlcə qərardan görünür.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1717

ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم استجلال حسن ز روی جمال معلوم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1718

زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

Saqi, gəl saxsı qədəhlə qəmimi yüngül elə,Həvəsim yoxdu qalım dünyada bir zərrə belə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1721

به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1722

خزان بیجگران نوبهار مردان استبه تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1723

بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1724

سیاهِ روی عقیق از جدایی یمن استکبودِ چهره یوسف ز دوری وطن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1725

به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1726

صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1727

Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1728

حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1730

زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.