Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Ya rəbb, ol Şərqdən doğan nurla hidayət qıl məni,Məhşərim eşq atəşi, əhli-qiyamət qıl məni.
Qəzəl 1710سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است
Qəzəl 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Qəzəl 1712جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است
Qəzəl 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Qəzəl 1714همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است
Qəzəl 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Qəzəl 1716Yarımın sinəsi ağdır təzə qardan, görünür,Hər işin axırı əvvəlcə qərardan görünür.
Qəzəl 1717ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم استجلال حسن ز روی جمال معلوم است
Qəzəl 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Qəzəl 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Qəzəl 172Saqi, gəl saxsı qədəhlə qəmimi yüngül elə,Həvəsim yoxdu qalım dünyada bir zərrə belə.
Qəzəl 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Qəzəl 1721به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است
Qəzəl 1722خزان بیجگران نوبهار مردان استبه تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است
Qəzəl 1723بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است
Qəzəl 1724سیاهِ روی عقیق از جدایی یمن استکبودِ چهره یوسف ز دوری وطن است
Qəzəl 1725به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است
Qəzəl 1726صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است
Qəzəl 1727Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.
Qəzəl 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Qəzəl 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Qəzəl 173در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
Qəzəl 1730زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.