Qəzəl 1840

Zülfünün hər teli axır məni saldı əzaba,Bu qəmim xət-xət olub döndü axırda kitaba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1841

ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1843

به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفتنمی توان دل بیدار را به خواب گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1845

زمانه را گل روی تو در بهار گرفتبهشت را خط سبز تو در کنار گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1848

ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1849

دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1850

شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1853

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1857

خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1858

جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1859

میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مراکشتی از یک قطره می، گردید دریایی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1860

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1861

رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.