Qəzəl 195

Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1950

Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1951

دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1952

تا خط به دور ماه رخت هاله بسته استاز هاله مه به حلقه ماتم نشسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1953

جام شراب مرهم دلهای خسته استخورشید مومیایی ماه شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1955

این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1956

پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1957

عیش دل شکسته به آزار بسته استجوش بهار آبله در خار بسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1958

از رفتن تو باغ پریشان نشسته استگل در کمین چاک گریبان نشسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1959

آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1961

عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1962

بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1963

بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1966

زلفش به هر دو دست عنانم گرفته استابروی او به پشت کمانم گرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1967

چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1968

نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1969

تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 197

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.