Səlcuq dövrü
Sənin kuyində bitmiş xar mənimçün tazə süsəndir,O zülfün hər teli yurdsuz qalan bu qəlbə məskəndir.
Qəzəl 6Bizi öz şirin dilinlə ələ al, əzizlə, canan!Quru bir salamla bəxş et neçə xəstə qəlbə dərman.
Qəzəl 7Bizə nazlı baxışınla könüldən bir xəbər göndər,Al bu canı, bahasına dodağından şəkər göndər!
Qəzəl 8Onun eşqi olmasaydı mənə göylərin qəzası,Canıma aman verərdi, barı, eşqinin bəlası!
Qəzəl 9ای پار دوست بوده و امسال آشناوی از سزا بریده و بگزیده ناسزا
Qəzəl 10اری فیالنوم ما طالت نواهازمانا طاب عیشی فی هواها
Qəzəl 11جام می تا خط بغداد ده ای یار مراباز هم در خط بغداد فکن بار مرا
Qəzəl 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Qəzəl 13Ver daşını,şövq ilə cana dilə!Ətri-vəfa istəsən, ondan dilə!
Qəzəl 14گر مدعی نهای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب
Qəzəl 15Labi yaqut, üzü Gün kimi dilbər, gecə şən,Qapımın agzına məst halda gəlib durdu həmən.
Qəzəl 16Namən ilə tez mənə imdada çat!İkicə barmaq kağızla dada çat!
Qəzəl 17ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسبخاطر آسوده ازین گردش ایام بخسب
Qəzəl 18رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
Qəzəl 19کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت
Qəzəl 20Bu dünyanın zatında, bax, heç insafdan yoxdur əsər,Rahatlıqçün, səadətçün yaranmayıb sanki bəşər.
Qəzəl 21Qaçsan, fələk arxanca, bil, kaman çəkir,Dünya xarablaşır, hamı ondan aman çəkir.
Qəzəl 22Əzəl gündən bu dünyada olmamışdır əhli-vəfa,Görünməmiş öz əhdinə sadiq olan bir aşina.
Qəzəl 23دل پیشکش تو جان نهاده استعشقت به دل جهان نهاده است
Qəzəl 24Ey könül, dəhrin nəvası qalmayıb,Rahət ömrün də bəqası qalmayıb.
Qəzəl 25Dəhrdə bir əhl insan tapmadıq,Eşqə layiq nazənin can tapmadıq.
Qəzəl 26آگه نهای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست
Qəzəl 27Zəmanədə qalmamışdır vəfadan bir əlamət,Bu dünyada nə dost qalmış, nə dostlarda sədaqət.
Qəzəl 28Zəmanənin əlindən kimsə aman tapmadı,İnsan oğlu dünyada xoş bir zaman tapmadı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.