Bəxtiyar Vahabzadə: Sovet dövrü
Ən uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
QalileyDedi: - Yer fırlanır... inanmadılar.Onlar ona güldü, o da onlara.
SürətBir zaman vardı,Verst ağaclarını saya-saya,
Dodaqda gəzKönül, dolan el-obanı,O dağda gəz, bu dağda gəz.
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Habil segahıKəmanə kamana toxunan zamanTufanmı hayqırdı, selmi çağladı?
Mənim şeirimƏbədi bir od kimi öz içindən közəribHey yanır şeirim mənim.
Sevə bilərimsə...Ancaq məhəbbətçün yaranmışam mən,Alammaz əlimdən bu haqqı kimsə.
NekroloqNekroloq - bir həyatın son nidası,- son səsi,Bir mənalı həyatın ən qısa mənzərəsi.
Ürəkdəki "saatlar"Dünya,bu qoca dünya
Mən kiçik bir ürəyəmYenə Şəkiyə gəldim bir az dincəlim deyə,Özümə gəlim deyə.
Özündən ayrıla bilməyəcəksənDeyirsən, dərd oldu bizə eşqimiz,Sarsıntı, üzüntü yetməzmi artıq?
Unutdurdun sən mənəXəyalınla, fikrinləHəmişə sərxoşam mən.
Nöqtəyə döndərərdimMən burdayam, sən orda...Yenə hicran, yenə qəm...
Bir ürəkdə dörd fəsilHər gecə danışır radio havadan:"Sabah az buludlu, biri gün yağış...
Babamdan qocayam mənBabam öldü səksənindəAtamsa altmışında.
Mənim ad günlərimBu gün ad günümdür... evdə hamı şən.Ancaq fikirliyəm, kədərliyəm mən.
Nəsə çatmırGecə-gündüz, səhər-axşam,Mən yazıram, oxuyuram.
Kölgəm qədər yaxınsan...Niyaməddin Musayev bəstələmişdir*Ayrılığın eylədi,
Qəlbi dolu gecələrŞəmsi Kərimov bəstələmişdir.*Göydə yanır aypara
QocalmırQocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.
Təyyarələrİsmayıl Şıxlıya*Yerdən alıb öz gücünü
Azərbaycan oğluyamAzərbaycan oğluyam,Odu Allah sanmışam.
Nəsənsə, özün olSiz ey bizdən sonra şeirə gələnlər,Bu çətin yollarda uğurlar sizə!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.