Mikayıl Müşfiq: Sovet dövrü
Mənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
GözəllikGözəllik əzəldən bütün ellərinHəvəslə qoşduğu bir şanlı qayə;
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Həyat sevgisiAh, mən gündən-günə bu gözəlləşənİşıqlı dünyadan necə əl çəkim?
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
Heykəl qarşısındaO yerdə ki, bürclər düşgün nəzərləriləDalğın-dalğın baxıyorlar gəlib-gedənə,
Hörmətli qəzetimizYadımdadır bu gün belə,Bir bəxtiyar sevinc ilə
Xalıİşçi qız, toxuduğun o divar xalısındaHeyran oldum ürəkdən işlədiyin sənətə,
XitabNə qədər istəsək boş yerimiz var,Canımız, qanımız, hünərimiz var.
İllərİllər külək yürüşlü,Qartal qanatlı illər.
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
İrəliİləri,Bakının zərbəçi ərləri!
İşidirXeyr, hörüklərin deyildir ilan,O əski şairlər söyləmiş yalan,
28 aprelMən əzilən bir sinifin hayqıran,Haq bağıran sədasından yarandım.
KəsirVar bu gün bolluca benzində kəsir,Buna lazım quralım bir tədbir.
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
KimidirSevgilim əyninə yaşıl geyinmiş,Sallanışı sərvi-çəmən kimidir.
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
Könlümün dedikləriMənim könlüm deyir ki,Hələ bunlar nədir ki…
KüləklərHər səhər, hər axşam, hər axşam, hər səhərÇox zaman sərsəri küləklər bixəbər
KüsmərəmMən şirin ləhcəli bir bülbüləm ki,Güllərdən küsərəm, səndən küsmərəm!
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
Qədim BakıQaçmayır irəli,qaçamaz!
Qədim KarvanGündüzlər çəkilmiş, gecələr çökmüş,Buludlar qoynunda sanki bir gümüş,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.