Xaqani Şirvani: Uzun
صبحگاهی سر خوناب جگر بگشاییدژالهٔ صبحدم از نرگسِ تر بگشایید
Qəsidə 103صحن ارم ندیدی در باغ شاه بنگرحصن حرم ندیدی بر قصر شاه بگذر
Qəsidə 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qəsidə 112Tez şərab ver ki, saqi, başladı kar,Tez şabaş ver ki, gəldi nazlı nigar.
Qəsidə 114Bəh-bəh, ey bəxt, mehriban canan,Ey cəfalar çəkən, vəfalı olan.
Qəsidə 116صدری که قدر کان شکند گوهر سخاشبحری که نزل جان فکند پیکر سخاش
Qəsidə 125در پردهٔ دل آمد دامن کشان خیالشجان شد خیال بازی در پردهٔ وصالش
Qəsidə 126Mənim könlüm müəllimdir, dizim üstü dəbistanı,O şagirdəm ki, öyrəndim sükut ilə əlifbanı.
Qəsidə 131گر نه شب از عین عید ساخت طلسمی بخمعین منعل چراست در خط مغرب رقم
Qəsidə 135O pirimiz ki, sübhliqa Xızrdır adı,Hər sübh Xızr çeşməsidir ağzının dadı.
Qəsidə 137صبح وارم کآفتابی در نهان آوردهامآفتابم کز دم عیسی نشان آوردهام
Qəsidə 138حضرت ستر معلا دیدهامذات سیمرغ آشکارا دیدهام
Qəsidə 139رهروم مقصد امکان به خراسان یابمتشنهام مشرب احسان به خراسان یابم
Qəsidə 147ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارمیاد لبت خورم می سر دیگری ندارم
Qəsidə 148هر صبح سر ز گلشن سودا برآورموز صور آه بر فلک آوا برآورم
Qəsidə 149Qucaqlayıb dizimi səbrlə səhərlərdə,Könüllə cismimi acizliyim salar dərdə.
Qəsidə 150Mən canu-dildən istərəm qaçmaq vəfanın qoynuna,Fani dəyirmandır cahan, bağlanmayır canım ona!
Qəsidə 151غصه بندد نفس افغان چکنم؟لب به فریاد نفسران چکنم؟
Qəsidə 152هر صبح که نو جهان ببینماز منزل جان نشان ببینم
Qəsidə 155Könül asudəlikçin zamin oldu,Köçüb, üzlət evində sakin oldu.
Qəsidə 156قحط وفاست در بنهٔ آخر الزمانهان ای حکیم پردهٔ عزلت بساز هان
Qəsidə 158Könül, vəhşət min zəhmətə saldı məni, ah, ələman!Bu vəhşilər səhrasından qaç, uzaqlaş dayanmadan!
Qəsidə 161Yaydı bahar yelləri sur səsini hər yana,Xoş nəfəsindən onun gəldi təbiət cana.
Qəsidə 164Bir sehirkar şair mənəm cahanda,Sözlərimdə möcüz var hər zamanda.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.