Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şirin əyləşmişdi bir gün qəlbi şad,Dostlar arasında qüssədən azad.
Səadətnamə, 72امر تکلیف آفتابی بودهر کسی را چنانکه هست نمود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Xosrov və Şirin, fəsil 81Bitdi Nikisanın cənglə nəğməsi,Barbədin setarı qaldırdı səsi.
Səadətnamə, 74آن شنیدی که خواجه صاین دینگفت رهبر کسی بود در دین
Məntiqül-üşşaq, fəsil 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Xosrov və Şirin, fəsil 85Nikisanın sözü sona yetirkən,Barbədin setarı səsləndi birdən.
Səadətnamə, 78هرکه او مدتی مجاهده کردهمه آفاق را مشاهده کرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Xosrov və Şirin, fəsil 89Firuzə göylərə işıq saçıldı,Sübhün gəlininin bəxti açıldı.
Səadətnamə, 79نفس و عقل چون زجاجه و مشکوةدل چو مصباح ونور او ز صفات
Məntiqül-üşşaq, fəsil 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Xosrov və Şirin, fəsil 92Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.
Səadətnamə, 88این صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Xosrov və Şirin, fəsil 101Xosrov dedi: "Mənə çərx gərdişindən,Bu yerdən, havadan bir az danış sən."
Səadətnamə, 90این همه بحثهای لفظی بودورنه در اصل نیست گفت و شنود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Xosrov və Şirin, fəsil 110Ey könül, nur saçan bir şam yandır sən,Oda vurğun olma, şam ki deyilsən.
Səadətnamə, 101سبب فعل حق چو ما باشیماو شود خلق و ما خدا باشیم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Xosrov və Şirin, fəsil 118Gecə tərk eləyib fani dünyanı,Görməyə getmişdi Ümmi-Hanini.
Səadətnamə, 102پشّهای رفت بر درخت چنارگفت خواهم که بر پرم هشدار
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Xosrov və Şirin, fəsil 1Kömək qapısını aç, ey yaradan!Göstər Nizamiyə düz yolu hər an!
Səadətnamə, 107«ثبّت العرش» خود جهانی هستتا تو نقشی بر او توانی بست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Leyli və Məcnun, fəsil 6Sən, ey can aləmi, ey aləmə can!Ey insan qəlbini güldürən insan!
Səadətnamə, 108گفت بابا فرج حدیث تمامچونکه کردش سؤال خواجه امام
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی