Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود
Qəsidə 28Edəndə çəng kimi pərdələrdə razi nihan,Fəğan ki, nalələrim etdi gizli sirri əyan.
Qəsidə 32دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن
Qəsidə 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qəsidə 19پدرش گفته که با من ننشیند پسرشمُردَم از غصّه خدا مرگ دهد بر پدرش
Qəsidə 47Ey könül, ol qövm kimdir, dutmağa kişvər gəlibKim, o qövmün hasili daim fəsadü şər gəlib?
Qəsidə 34پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون
Qəsidə 11منت ایزد را که از لطف خدای مستعانعالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
Qəsidə 23نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
Qəsidə 2Mənəm ki, görməmişəm əhli-ruzigarda vəfa,Nəsib olub mənə min dürlü dərd, cövr, cəfa,
Qəsidə 38سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Qəsidə 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qəsidə 27شکوه بر چرخ برند از دشمنعجبا چرخ بُوَد دشمن من
Qəsidə 15Xəlqə xaliq qeybdən ne’mət verib qıldıqda şad,Həqqə şükr etmək gərək ta kim ola ne’mət ziyad.
Qəsidə 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Qəsidə 29می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود
Qəsidə 29مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qəsidə 21Gəldi bayram ki, ola dəf’ qəmü dərdü məlal,Aça şadlıq qapısın ta ki, kilid ilə hilal.
Qəsidə 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qəsidə 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qəsidə 33خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علیکه هست باعث رحمت به دنیی و عقبی
Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü paMən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.
Qəsidə 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Qəsidə 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qəsidə 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Qəsidə 4Ey Kərbəla möhnətsərası sakini, səlam!Ey Kərbəla möhtacı və giriftarı, səlam!
Qəsidə 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Qəsidə 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Qəsidə 10نقاب دارد و دل را به جلوه آب کندنعوذباللّه اگر جلوه بی نقاب کند
Qəsidə 7Üzünün şamının havası canıma od saldı,Gizli yanğımın hekayəsini dillərə saldı.