Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Qəzəl 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Qəzəl 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Qəzəl 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Qəzəl 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Qəzəl 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Qəzəl 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Qəzəl 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Qəzəl 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Qəzəl 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Qəzəl 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Qəzəl 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Qəzəl 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Qəzəl 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Qəzəl 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Qəzəl 2166با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است
Qəzəl 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Qəzəl 2188منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست
Qəzəl 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Qəzəl 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Qəzəl 2205در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست
Qəzəl 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
Qəzəl 2218تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است
Qəzəl 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است
Qəzəl 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیستکی قدر آب داند هر کس که تشنه لب نیست
Qəzəl 2240به چشم من فلک یک چشمخانه استکه انسان مردمک، نور آن یگانه است
Qəzəl 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Qəzəl 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است
Qəzəl 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
Qəzəl 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ