Qəzəl 2087

از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2096

دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2104

از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2105

تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2108

زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2115

تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2126

ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2132

روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2147

آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2158

در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2166

با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2170

آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2188

منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2196

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2205

در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2218

تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2230

در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2232

تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیستکی قدر آب داند هر کس که تشنه لب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2240

به چشم من فلک یک چشمخانه استکه انسان مردمک، نور آن یگانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2256

زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2259

شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2263

آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2276

ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq