Qəzəl 3213

خیال او به تدبیر از دل من برنمی‌آیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3223

زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3226

نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌بایدزبان تلخ با لب‌های شکربار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3231

دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3233

گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3241

دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3242

هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3250

کور باد آن که ز روی تو نظر می‌پیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر می‌پیچد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3253

نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3255

پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3257

سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3267

چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردددو جهان فتنه به هم دست و گریبان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3281

سر ارباب جدل خرج زبان می‌گرددرگ گردن چو قوی گشت سنان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3282

راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3287

کوه در بادیه شوق کمر می‌بنددخاک چون آب روان بار سفر می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3290

کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3294

می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3296

از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3301

شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3302

سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3314

از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3315

لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3325

پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3330

هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3331

صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3344

غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3345

دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3350

روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3351

خنده چون کبک به آواز نمی باید کردخویش را طعمه شهباز نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq