Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هرکجا دلمردهای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق
Qəzəl 5171پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق
Qəzəl 5172از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق
Qəzəl 5190نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق
Qəzəl 5193صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق
Qəzəl 5195از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک
Qəzəl 5197زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟
Qəzəl 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک
Qəzəl 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک
Qəzəl 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ
Qəzəl 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ
Qəzəl 5235عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل
Qəzəl 5238نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل
Qəzəl 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل
Qəzəl 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغولبادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول
Qəzəl 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل
Qəzəl 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال
Qəzəl 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل
Qəzəl 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دلبه ساق عرش فتد لرزه از تپیدن دل
Qəzəl 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دلچه همچو سنگ نشان مانده ای به جا ای دل
Qəzəl 5261از سوختن زیاده شود برگ و بار دلچون داغ لاله است درآتش بهار دل
Qəzəl 5268تا چند کشم درد سر از رهگذر دلکو عشق که فارغ شوم از دردسر دل
Qəzəl 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل
Qəzəl 5270مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل
Qəzəl 5279روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام
Qəzəl 5293ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام
Qəzəl 5296تا شده است از دوربینی عاقبتبین دیدهامدر ترازوی قیامت خویش را سنجیدهام
Qəzəl 5304سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
Qəzəl 5307داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام
Qəzəl 5319ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهامهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام