Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şah iki cəhanın əfzəlidir,Allahın əli anın əlidir,
Uşaq və çörəkBalaca Toğrul Səxavətə*Torpağın, daşın, buzun üstdə
Qəzəl 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Qəzəl 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Qitə 25Hifz edib nəfsi, bəlanı, düşməni dəf etməyə,Şah yüz minnət qoşundan dəmbədəm çəksin gərək.
Bakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalıBakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalıCân kuşın görmemişem dahi saguna ileli
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Qəzəl 64هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
…Dilərdi tüstüdən olmaq kənarə…Dilərdi tüstüdən olmaq kənarə,Bətər ondan bu iş kim, düşdü narə.
QarabağdaƏfsanə gözəlliklərə uydum Qarabağda,Bir kimsə deməz ki, cana doydum Qarabağda,
Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
Rübai 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار
Qaçdı səhralərə Məcnun, demə Leylayə görə!Qaçdı səhralərə Məcnun, demə Leylayə görə!Eşqə duşmuş o da bir başqa müəmmayə görə.
Gəl deməGəl demə, “Sevgilim unudub məni,Yurdumu, yuvamı aramaz oldu”.
Rübai 149هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
Qəzəl 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Qəzəl 10از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را
Lam deyir kiŞeyxül-islamlərin, müftiyi-islamlərinHankısı satmadı on müslümi bir tərsayə?
Bir gün məni lap boğurdu hicranBir gün məni lap boğurdu hicran,Hicran deyə bir səyahət etdim…
Mikayıl şer oxuyur...Mikayıl Mirzənin əlli yaşı tamam oldu. O, Azərbaycan xalq artisti, böyük aktyordur, millət vəkilidir, ictimai xadimdir, sənət müəllimidir. Bunlar hamısı məlumdur. Mən şair olduğum üçün onun çoxsahəli fəaliyyətinin bir qanadından – poeziya qanadından danışmaq istəyirəm, onu alqışlamaq istəyirəm, onu dinləmək, dinləmək istəyirəm.*Məncə, Mikayılı bir dəfə dinləyən kəs sonra uzun zaman özünü, öz içini dinləməyə bilmir, çünki Mikayılın oxuduqları yalana, böhtana: riyakarlığa, nadanlığa qarşıdır, onları daşıyanlara qarşıdır; onlara sillədir, qılıncdır Mikayılın şerləri. Onları dinləməmək mümkün deyil...*
Ey dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrənEy dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrən,Yax atəşə cani.
Mənə yaşamağı öyrət, əzizimMənə yaşamağı öyrət, əzizim,Öyrət, çətinliyə sinə gərməyi,
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Ey əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənimEy əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənim,Ta əbəd sevdayi-zülfin munisi-canım mənim.
Bu yaz yağışıŞimşək işığıyla alışdı anlar,Ürəyə yüz ümid yazdı gümanlar.
Sifəti-gülşəni-bahar (Bahar güllüyünün təsviri)Qış getdi, yenə bahar gəldi,Gül bitdivü laləzar gəldi.
Qəzəl 6553Sən ey könül, dövran ilə biganə ol, biganə ol,Sev qəlbdən ol dilbəri, həmxanə ol, həmxanə ol.
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.