Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəfəsdən qurtulmuş yaralı şirəm,Zəncir vura bilməz cəlladlar mənə.
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Şanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələkŞanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələk,Min kələk çidə edir başıma filfövr fələk.
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Xuraman-xuraman seyri-gülşənəXuraman-xuraman seyri-gülşənəAl geyinib çıxma, Allahı sevər;
Telefon budkasının döyülür pəncərəsiTelefon budkasının döyülür pəncərəsi,Əsəbi bir qadının gəlir qəzəbli səsi:
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Can verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasanCan verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasan,Nə bilürdüm kim, bəlayi-ruzigarim bolğasan.
Yumruqlar çiçək açıbGözəl dünya, təbili çal,İtib getdi qara xəyal,
Ya Əli, canım sana olsun fədaYa Əli, canım sana olsun fəda,Qulkəfadır şə’ninə həqdən nida.
Türki qəzəl 17Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz
Rübai 222Şer səmasının günəşiyəm mən,Üstünəm əsrimin şairlərindən.
Qəzəl 467توبه کردم ز توبه کردن خامببر این جامه و بیار آن جام
Rübai 51Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.
Yüzünden özge yüzini ben aya saymazamYüzünden özge yüzini ben aya saymazamİşbu humârı cüz ki lebün aya saymazam
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Əlinin Ömər və Əbubəkrlə zarafatıBir gün atlandı Heydərü Səfdər,Sağda Siddiq, sol yanında Ömər.
ŞairimƏrənlər sanma hissə qapılacaq, şairim,Tarixdə sabah nələr yapılacaq, şairim!
Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجستهمردانه شده آمده بر شهر خجسته
Rübai 117پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم
Qismət et, yarəb, mənə daim meyü meyxanəniQismət et, yarəb, mənə daim meyü meyxanəni,Xali etmə məclisimdən saqərü peymanəni.
Ürəyim parçalanırMəncə, hər doğru məhəbbətdə siyasət olmaz,Olsa bir azca siyasət, o, məhəbbət olmaz.
Rübai 54در راه خدا صبور میباید بودوز غیر خدا به دور میباید بود
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Qəzəl 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
Ləali-mənzumə, fəsil 18نادم نئی ز دور خود ای آسمان هنوزدشمن بگریه آمد و تو سرگران هنوز