Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eşq dəryasında qəvvas olmasan mərdanəvar,Keçmə namərd körpüsündən, qoy aparsın su səni.
Pərakəndə şeir 118زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
Rübai 314Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Qəzəl 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Rübai 81Aşiqin gözləri giryan olmalı,Aşiq avareyi-dövran olmalı.
Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilYüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilBu gözlerüni göricek selâmet ola mı dil
Qəzəl 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »
Qəzəl 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
GörünməzDağların başını duman alıbdır,Dumanın üzündən dağlar görünməz.
Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Qəzəl 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Biz xərabət əhliyik, meyxanələrdən çıxmışıqBiz xərabət əhliyik, meyxanələrdən çıxmışıq,Badələr nuş etmişik, peymanələrdən çıxmışıq.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Rübai 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Qəzəl 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Rübai 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Ləali-mənzumə, fəsil 45ای درخور تاج بخشی دست خداوی هستی تو آئینۀ هست خدا
Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara"Dil mirəvəd zidəstəm, sahib dilan xudara!Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara!"
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Dəhənin ləlinə var həddən əfzun aşiqDəhənin ləlinə var həddən əfzun aşiq,Qönçəvəş yoxdu, vəli, mən kimi dilxun aşiq.
Laklı çəkmə ayağındaLaklı çəkmə ayağında,Enli kəmər belində,
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Bahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin bağiBahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin baği,Qucaqlaşdı gülü sünbül, dodağlaşdı meyü saqi.
Pərakəndə şeir 120ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست
Rübai 341Bu quru canıma əziz mehmansan,Canım səninkidir, mənə canansan.
Qəzəl 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Qəzəl 83Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə,Gözdən bu qarə getmədi seylabi-xun ilə.
Sohbetünsüz nigârâ vâye kanıSohbetünsüz nigârâ vâye kanıOl sa'âdet fakîre baya kanı
Qəzəl 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت