Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل
Şikayətnamə 24آن عزیزانی که با ما جام و ساغر داشتندمهر ما از یکدلی با جان برابر داشتند
Ruxun göstərsə ol məhvəş əgər ziri-niqabindənRuxun göstərsə ol məhvəş əgər ziri-niqabindən,Yəqin ki, döndərər üz göydə fələk öz afitabindən.
Atamın mahnısıUşaqlıq xatirələri*Gün batsa da nə eybi var, əziz balam, körüyü bas,
Qəzəl 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Qəzəl 104گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم
Burda min şövq ilə bizBurda min şövq ilə bizGörüşərdik o zaman.
Gəl, “mənim yaşıdım”Sevməyən kəslərin ürəyi darmış,*min il də köhnəlməz bu duyğu, bu hiss.*
Ol ki, yüzi lalədəndir, qaməti şümşadidənOl ki, yüzi lalədəndir, qaməti şümşadidən,Şadidir könli, nə ğəm, ana məni-naşadidən.
Pərakəndə şeir 253شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بودراحتی گر هست در خواب فراموشی بود
Qitə 109Qorxum budur, aləmə düşər səs,Qəlbim sənə paybənd olarsa.
Qəzəl 725در سر و سرای خود نگذاشتم الااللهوندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله
Qəzəl 147Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən,Xəyalın şəmi dildə yüz çırağa oldu pərtövzən.
Nigârâ ışk bünyâdı keşîşdürNigârâ ışk bünyâdı keşîşdürBu yolda akl dahi bir keşîşdür
Qəzəl 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانستبا تست، ولی در پس صد پرده نهانست
Qəzəl 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Siçan və balası (Təmsil)TəmsilBir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –
Deyəsən...Mənə çox görürlər ölümü, beləDeyəsən, hələ çox yaşayacağam.
Rübai 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل
Şikayətnamə 26هر دوست که اختیار ما بودواندر بد و نیک یار ما بود
Etməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindənEtməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindən,Yansam da, yaxılsam da tükənməz sitəmindən.
Xəzərimin imzasıXəzərimin, bilirəm, həm qışı, həm yazı var.Sinəsində səslənən günəş telli sazı var.
Qəzəl 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Qəzəl 18کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست
Qəzəl 105خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
Uzanır mavi dəniz, yox sonu, yox əvvəli dəUzanır mavi dəniz, yox sonu, yox əvvəli də,Nə genişdir, nə dərindir, necə safdır suları!
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Səhni-gülşən gör ki, köhnə xakdani biş imasSəhni-gülşən gör ki, köhnə xakdani biş imas,Hasili anın bahari ya xəzani biş imas.
Pərakəndə şeir 266مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد