Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olmasın hicrində bu könlüm, pərişan, neyləsinEtməsin öz canını canana qurban, neyləsin.
Qəzəl 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Müfrəd 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Qəzəl 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Yanır dənizdə bir fanarYanır dənizdə bir fanar,Keçir xəzan, gəlir bahar –
Xəbər ver o gözəldənDeyərdi, danışardı,arzuyla yaşayardı.
Fikrim budurur kim, səni mehman qılabənFikrim budurur kim, səni mehman qılabən,Bu cani-girami sana qurban qılabən,
Qəzəl 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
Qitə 128O böyük xaqandır mənim pənahım,Xaqani haqq qalmış daima ondan.
Qəzəl 783ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدیاحوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی
Qəzəl 156Qalmadı qəlbimdə bir insanla söhbətçün həvəs,Məncə, bu dövranda bir həmsöhbət axtarmaq əbəs.
Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmezGamzesi oh urur câna ki kanı gözikmezBen oh direm ol oha velî kanı gözikmez
Qəzəl 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنستجامی بکف آرید، که عالم گذرانست
Qəzəl 290ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی
Pişiyin qoşun toplamasıYazdı Xorasanə ki, gəlsin sipah,Ərbədəcu səfşikənü rəzmxah.
Ürəkdən, candanAzmı tufanlara üz çevirdiyim,Quduz dalğalara köküs gərdiyim,
Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم
Şikayətnamə 32مرا با آنکه با اقبال و با دولت سری دارمز عالم نگذرد روزی که از عالم نیازارم
Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdənQəzəl xalq şairi Səməd Vurğuna həsr olunmuşdur*Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdən,
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Qəzəl 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Qəzəl 2چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راکو داوری که داد رسد دادخواه را
Dedilər Kür quruyurDedilər quruyur mənim Kür çayım,Yerimdə quruyub qaldım, a dostlar.
Dünya yaşamaq yeriymişÇəməndə təzə gül bitib,bu yer köhnə bağ yeriymiş.
Hər dəm qəmi-eşqin məni ğəmgin qıladurHər dəm qəmi-eşqin məni ğəmgin qıladur,Xunabeyi-dil çöhrəmi rəngin qıladur,
Pərakəndə şeir 292رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد
Qitə 164Sən yaxşı adamsan, Xaqani, ancaq,Sənə pislik edir naəhl adamlar.
Qəzəl 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Qəzəl 166Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxa,Bəlkə bu peykan ilə birgə bədəndən can çıxa,