Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pir,Qəfil mən eşqinə düşdüm, nədir çarə, nədir tədbir?
Var Ərdəbilin xeyli gözəl torpağıVar Ərdəbilin xeyli gözəl torpağı,Tər yoncası, göy səbzəsi, xürrəm bağı.
DuymasaYurdunda ulus eşqinə insanlaşar insan,Yurdu, ulusu duymasa, heyvanlaşar insan.
Qitə 52بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
Rübai 53چون لشکر عارضه به بد رای تو زدبر عرض شریف عالم آرای تو زد
Çürütdük ömrümüzü bivəfalər eşqindəÇürütdük ömrümüzü bivəfalər eşqində,Rəqibə qəmzə satan məhliqalər eşqində.
İtirsəm ağlaram mənÖzümdən tez ilhamım qocalsa, ağlaram mən,Könlüm xoş arzulardan boşalsa, ağlaram mən
Qəzəl 237ای دل نهفته ناله و افغان چه میکنیرازی که برملا شده پنهان چه میکنی
Rübai 99گه رهزن و گاه رهنمون میآییگاهی ز درون گه ز برون میآیی
Qəzəl 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن
Rübai 31O gözlər işığı, ayüzlü canan,Onda var başqa bir məlahət hər an.
Kıyâmetdür boyun iy şâh dâyimKıyâmetdür boyun iy şâh dâyimSaçun bölükleri ana alâyim
Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »
Surəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinəSurəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinə,Daş ola kim ki, surətin olmaya aşiq ayinə.
Saqi, oxudum nəqli-Əbu-QəbşanıSaqi, oxudum nəqli-Əbu-Qəbşanı,Taifdə Qusəylə etdigi sövdanı.
DolaqlarBudağa kök deyən calaqlar var,Kökə bağlanmayan yalaqlar var.
Qitə 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد
Rübai 55هر دم به تو خصمی دگرم برخیزدترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
Nigara, aşiqin sənsiz qalıb avarə qürbətdəNigara, aşiqin sənsiz qalıb avarə qürbətdə,Necə gör hicrin etmişdir günümü qarə qürbətdə.
Mənim günəşimGündüzlər də, gecələr də mənimlədir günəşim,Dar günümdə cəbhələrdə mənimlədir günəşim.
Qəzəl 252حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری
Qəzəl 105اینک نسیمی میدهد کز دوست میآرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر
Qəzəl 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qitə 32Qədrsizdir bizim vilayətdəRuha şadlıq verən gözəl əşar.
Şerh idimeye lebüni dilüm ola lâlŞerh idimeye lebüni dilüm ola lâlGözlerümün yaşı anun içün ola al
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال