Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست
Qətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylərQətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylər,Qəm əlindən qutarır, könlümü həm şad eylər.
Sənsiz eylərəmmi aləmə rəğbət?Sənsiz eylərəmmi aləmə rəğbət?Olub həsrətinlə qəlbim bir qırıq.
Qəzəl 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم
Qəzəl 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
Rübai 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Mərsiyeyi-Həzrəti İmam Hüseyn əleyhissəlamİlahi, bu kəmali-inayətindən şərəfi-ixtitama müvəffəq olan nüsxeyi-nami vənəvali-atifətündən səadəti-itmam bulan bu səhifeyigiramidə ibtidadan
Gəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm bizGəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm biz,Bir nəğmə gətür ortaya bülbül görəlüm biz.
Qəzəl 91روی زمین لعل بدخشان شدستجرعه ما قلزم و عمان شدست
Sanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlirSanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlir,Bu çeşmə xüşk olub, dəxi xuni cigər gəlir.
Hər kəsin bir əbədi sirri olar dünyadaHər kəsin bir əbədi sirri olar dünyada,Könlümün sirrini, ey sevgili, təqsiri demə.
Qəzəl 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن
Qəzəl 122لعلت اندر سخن شکر خایدرویت انگشت بر قمر خاید
Rübai 99دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر
Bu qəsidə padişahi-islam şə'nindədirZəhi-kamil ki, əqli-nüktədan dərkində heyrandır,Vücudi-bimisali intixabi-növ'i-insandır.
Könül bu gecə qıldı yenə yarına meracKönül bu gecə qıldı yenə yarına meracBülbül bilə gül halinivü nə bilə dürrac.
Qəzəl 92ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست
Əgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olurƏgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olur,Fəzayi-məhşər ara özgə bir qiyamət olur.
Neçin ürəyimi yar oyar mənimNeçin ürəyimi yar oyar mənim,Bu gün bir aydır ki, ondan ayrıyam,
Qəzəl 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردنوگرنه سهل باشد آب شیرین را گهر کردن
Qəzəl 125اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد
Rübai 100ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر
Bu, sifəti-Məcnundur və ibtidai-möhnəti-füzundurBir dilbəri-sərvqəddü gülruy,Sərvi-xoşü gülrüxü səmənbuy.
Nazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsənNazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsən,Canımızsan, canımızsan, bilirəm cananəsən.
Qəzəl 95از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترستحسن تو مظهر آمد و عشاق مظهرست
Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylərSanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər,Olsa hər kimsədə qəm mey dəxi əfzun eylər.
Bu insanlı həyatdaBu insanlı həyatdaBir insanla aran yox.
Qəzəl 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Qəzəl 138دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز