Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir gün ki, bahari-aləmarayZövq əhlinə oldu rahətəfzay,
Niçe ki çarh bindi esb-i eblakNiçe ki çarh bindi esb-i eblakFelekler niçe ki yasadı cevsak
Qəzəl 548ما را هوای باده نابست در دروناین خاطر از درونه ما کی شود برون؟
Əmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Bu oğullarBu oğullar ki bugün qurd kimi meydan sulayır,Ulu yurddaşlara bir şanlı ömür arzulayır!
Qəzəl 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Rübai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Qəzəl 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Bu, Növfəlin Məcnuna ümidvarlıq verdigidir və hüsni-müsahibətlə rizasına girdigidirNövfəl dedi: "Ey ədibi-kamil!Feyzi-nəzərimdən olma qafil!
Dilerem ayağun tozını gözüme sürmeDilerem ayağun tozını gözüme sürmeMaksûda işikden irişince bini sürme
Qəzəl 561باده کهنه گیر و شیشه نودلق و تسبیح کن بباده گرو
Bəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eyləBəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eylə,Günün oldisə gər hicran əlindən qarə, səbr eylə,
Bu üfüqlərBu üfüqlər ucu yox ümman ki,O qədər boş, o qədər pünhan ki,
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Rübai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون
Qəzəl 214چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزددگر چو روی به پیچم به من در آویزد
Bu, Məcnunun korluq bəhanəsilə dildar cəmalın gördügüdür və dideyi-ümidin tutiyayi-məqsudə yetirdigidirBir gündəxi ol bəhanəpərdazBir özgə bəhanə qıldı ağaz:
Şekker ki direm la'l-i dil-ârâm degül miŞekker ki direm la'l-i dil-ârâm degül miAnber ki direm zülf-i şebeh-fâm degül mi
Qəzəl 564چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟چه فتادت که روانی بسوی بحر چو جو؟
Bir çarə qıl, ey əmmə, mən ölsəm kəfən olmazBir çarə qıl, ey əmmə, mən ölsəm kəfən olmaz,Tabutü hənutum götürüb dəfn edən olmaz.
Olmaz, oğulAtanın sözlərini doğru bil, aç gözlərini,Quruyubdursa, su tökməklə quyu dolmaz, oğul!
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Rübai 268خاقانی از اول که دمی داشت فزونمیبود درون پرده چون پرده درون
Qəzəl 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Bu, Leylinin Məcnuna peyğami-cavabıdır və üzrü itabıdırBu tərz ilə kilki oldu cariKim, əvvəli-namə, nami-bari,
Sevüp seni cân oynaya merhûm ol kişiSevüp seni cân oynaya merhûm ol kişiDünyâda görmeyen seni mahrûm ol kişi
Qəzəl 572«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله
Ey möcüzi-ənfasına şagird MəsihEy möcüzi-ənfasına şagird Məsih,Hər nükteyi-movhumu ləbin qıldı sərih,
Gözəlim AyGözəlim Ay, bu gecə solğunsan,Ürəyin yaşla dolub, dolğunsan.
Qəsidə 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب